Z jakim numerem grał Ronaldinho? historia numerów 10, 11 i 80

Ronaldinho kojarzy się przede wszystkim z legendarną „dziesiątką”, ale w trakcie kariery występował także z numerami 11 i 80. Każdy z nich wiąże się z innym etapem jego piłkarskiej drogi — od pierwszych sukcesów po występy w Barcelonie i Milanie. Sprawdź, skąd wzięły się te numery i który z nich najbardziej zapisał się w historii brazylijskiego gwiazdora.

Ronaldinho najbardziej kojarzy się z numerem 10, który nosił jako lider reprezentacji Brazylii i gwiazda Barcelony. Grał jednak także z numerami 11 i 80. Każdy z tych wyborów wiązał się z innym etapem kariery i klubowymi realiami.

W Paris Saint-Germain i Barcelonie Ronaldinho występował z numerem 10, a w AC Milan — z 11 i 80. Po transferze do włoskiego klubu w 2008 roku wybrał nietypową 80. Przyjrzyjmy się, dlaczego zdecydował się na ten numer i co oznaczał dla niego oraz kibiców.

Porównanie numerów na koszulce Ronaldinho

Numer	Klub lub reprezentacja	Okres lub wydarzenie	Znaczenie i najważniejsze informacje
10	Barcelona, PSG, reprezentacja Brazylii i inne kluby	M.in. Barcelona 2003–2008; reprezentacja Brazylii	Znak rozpoznawczy Ronaldinho, symbol jego roli lidera i piłkarskiego artysty. Z Barceloną zdobył dwa mistrzostwa Hiszpanii i Ligę Mistrzów, a w 2005 roku otrzymał Złotą Piłkę.
11	Reprezentacja Brazylii	Mistrzostwa świata w 2002 roku	Wystąpił w pięciu meczach, strzelił gole Chinom i Anglii, a z Brazylią zdobył mistrzostwo świata. Zapamiętano zwłaszcza jego zwycięską bramkę z rzutu wolnego w ćwierćfinale z Anglią.
80	AC Milan	Od transferu w 2008 roku; w sezonie 2008/09, później także numer 10	Nawiązywał do roku urodzenia Ronaldinho — 1980. W Milanie rozegrał 76 meczów i zdobył 20 bramek w latach 2008–2010.
21, potem 10	Paris Saint-Germain	21 w latach 2001–2002; 10 od sezonu 2002/03	Numer 10 przejął po odejściu Nicolasa Anelki. W PSG rozegrał 77 meczów ligowych i zdobył 25 bramek.
49, potem 10	Atlético Mineiro	49 po transferze w 2012 roku; 10 od 2014 roku	Numer 49 upamiętniał rok urodzenia jego matki, Migueliny — 1949. Ronaldinho zdobył z klubem Copa Libertadores, Recopa Sudamericana i mistrzostwo stanu Minas Gerais.
10	Flamengo, Fluminense	Flamengo od 2011 roku; Fluminense w 2015 roku	Powrót do numeru najbardziej kojarzonego z Ronaldinho. Karierę klubową zakończył w 2015 roku we Fluminense.

10: znak rozpoznawczy Ronaldinho

Numer 10 kojarzę przede wszystkim z Ronaldinho, który w latach 2003–2008 czarował w nim w Barcelonie. Zdobył wtedy dwa mistrzostwa Hiszpanii i Ligę Mistrzów w sezonie 2005/06, a w 2005 roku otrzymał Złotą Piłkę. Ta „dziesiątka” symbolizowała nie tylko rolę rozgrywającego, lecz także jego styl: zwody, podania bez patrzenia i uśmiech nawet w najtrudniejszych meczach.

Ronaldinho nosił numer 10 także w reprezentacji Brazylii. W tej koszulce triumfował w Copa América 1999, a na mundialu w 2002 roku pomógł Canarinhos zdobyć piąty tytuł mistrzowski. Zapisał się tam w pamięci golem z rzutu wolnego przeciwko Anglii w ćwierćfinale, gdy zaskoczył Davida Seamana. Choć w innych etapach kariery wybierał numery 11 i 80, to właśnie „dziesiątka” najlepiej oddaje jego rolę artysty i lidera, który potrafił odmienić mecz jednym zagraniem.

11: mundial z Brazylią w 2002 roku

W 2002 roku Ronaldinho pojechał z Brazylią na mundial w Korei Południowej i Japonii z numerem 11. Miał 22 lata i dopiero rozwijał karierę, a w ataku tworzył tercet z Ronaldo (9) i Rivaldo (10). Zagrał w pięciu z siedmiu meczów Canarinhos i zdobył dwie bramki: przeciwko Chinom w fazie grupowej oraz Anglii w ćwierćfinale.

Najważniejsze informacje o występie Ronaldinho na mundialu w 2002 roku:

• Wystąpił w pięciu z siedmiu meczów Brazylii.
• Zdobył bramki w meczach z Chinami i Anglią.
• Strzelił pamiętnego gola z rzutu wolnego w ćwierćfinale z Anglią.
• Wrócił na finał z Niemcami i zdobył swój pierwszy tytuł mistrza świata.

Brazylia wygrała ćwierćfinał z Anglią 2:1, a Ronaldinho zdobył pamiętną bramkę z rzutu wolnego z około 35 metrów, zaskakując Davida Seamana. Później dostał czerwoną kartkę i opuścił półfinał, lecz wrócił na finał z Niemcami. Brazylia zwyciężyła 2:0 po dwóch golach Ronaldo, a Ronaldinho zdobył swój pierwszy tytuł mistrza świata. Numer 11 towarzyszył mu podczas tej drogi i w jednym z najbardziej pamiętnych momentów jego kariery.

80 w AC Milan: nawiązanie do roku urodzenia

Ronaldinho wybrał numer 80 w Milanie, bo nawiązywał do roku jego urodzenia — 1980. Brazylijczyk przyszedł na świat 21 marca, a po transferze do klubu w 2008 roku założył koszulkę z tym numerem zamiast klasycznej dziesiątki. Dzięki temu jego numer przypominał o początku drogi jednego z najbardziej rozpoznawalnych piłkarzy swojego pokolenia.

Numer 80 był dla Ronaldinho czymś więcej niż oznaczeniem na koszulce. Łączył jego piłkarską historię z rokiem, w którym przyszedł na świat.

W barwach Milanu Ronaldinho rozegrał 76 meczów i zdobył 20 bramek w latach 2008–2010. Numer 80 wyróżniał go na boisku, a zarazem miał osobiste znaczenie: wskazywał na rok jego urodzenia. Z mediolańskim okresem Brazylijczyka kojarzą się także jego uśmiech, techniczne sztuczki i efektowne podania.

PSG: najpierw 21, potem 10

Ronaldinho trafił do PSG z Grêmio w 2001 roku i najpierw grał z numerem 21. Szybko zachwycił kibiców techniką, dryblingiem i umiejętnością rozbijania obrony rywali. Już wtedy zapowiadał się na gwiazdę światowego formatu. Leszek Orłowski umieścił go na 4. miejscu w zestawieniu najlepszych piłkarzy XXI wieku i podkreślił, że w latach 2001–2006 był najlepszym zawodnikiem świata oraz uosabiał brazylijskie joga bonito.

Przed sezonem 2002/03 Ronaldinho przejął numer 10 po odejściu Nicolasa Anelki. W PSG rozegrał 77 meczów ligowych i strzelił 25 goli, a w samym sezonie 2002/03 zaliczył 55 występów i 12 bramek we wszystkich rozgrywkach. Największe sukcesy osiągnął później w Barcelonie, lecz to w Paryżu zaczął budować wizerunek piłkarskiego artysty. Niezależnie od numeru na koszulce grał z uśmiechem i ogrywał obrońców, jakby futbol był przede wszystkim zabawą.

49 i 10 w Atlético Mineiro

Po transferze do Atlético Mineiro w czerwcu 2012 roku Ronaldinho wybrał numer 49, nawiązujący do roku urodzenia jego matki, Migueliny — 1949. Ponieważ tradycyjna dla niego dziesiątka była zajęta, to właśnie 49 stała się jego znakiem rozpoznawczym. W 58 meczach dla „Galo” zdobył 20 bramek i zanotował 28 asyst, a w 2013 roku pomógł drużynie wygrać Copa Libertadores.

Najważniejsze osiągnięcia Ronaldinho z Atlético Mineiro obejmowały:

• zwycięstwo w Copa Libertadores w 2013 roku;
• zdobycie Recopa Sudamericana;
• wygranie mistrzostwa stanu Minas Gerais;
• 20 bramek i 28 asyst w 58 meczach.

Gdy Bernardi odszedł w 2014 roku, Ronaldinho przejął zwolnioną dziesiątkę. W ten sposób wrócił do numeru kojarzonego z jego karierą i rolą boiskowego lidera. Z Atlético rozstał się we wrześniu 2014 roku, wcześniej zdobywając z klubem Recopa Sudamericana oraz mistrzostwo stanu Minas Gerais.

Oś czasu klubowych oznaczeń Ronaldinho

W Paris Saint-Germain Ronaldinho grał z numerem 21 w latach 2001–2003. Po transferze do FC Barcelony w 2003 roku przejął słynną „dziesiątkę” i nosił ją do 2008 roku. Z Barçą zdobył dwa mistrzostwa Hiszpanii (2005 i 2006) oraz Ligę Mistrzów (2006).

W AC Milan Ronaldinho nosił numer 80 w sezonie 2008/09 — nawiązujący do roku jego urodzenia — a później wrócił do „dziesiątki”. W 2011 roku dołączył do Flamengo i znów grał z numerem 10. Skoro już tu trafiłeś, sprawdź, dlaczego Joan García został numerem jeden w Barcelonie. Rok później przeniósł się do Atlético Mineiro, gdzie wybrał ten sam numer. W sezonie 2014/15, w meksykańskim Querétaro, występował z numerem 49, a klubową karierę zakończył w 2015 roku we Fluminense, ponownie z „dziesiątką”.