Finał Ligi Mistrzów 2015/16 na mediolańskim San Siro miał wszystko, za co kocham wielkie mecze: napięcie, zwroty akcji i emocje aż do ostatniego kopnięcia piłki. Real Madryt zmierzył się z Atlético i po 90 minutach remisował 1:1. Sergio Ramos trafił w 15. minucie, a Yannick Carrasco wyrównał w 79., ponownie rozpalając rywalizację. Dogrywka nie przyniosła rozstrzygnięcia, dlatego o pucharze zdecydowały rzuty karne.
Real wygrał serię jedenastek 5:3. Lucas Vázquez, Marcelo, Gareth Bale, Sergio Ramos i Cristiano Ronaldo wykorzystali swoje próby, a Portugalczyk przypieczętował triumf Królewskich decydującym strzałem. Wcześniej Atlético mogło objąć prowadzenie, lecz Antoine Griezmann trafił z rzutu karnego w poprzeczkę. O wyniku zadecydowały drobiazgi: pewność przy piłce, odporność na presję i zimna krew, gdy cały stadion wstrzymywał oddech.
Spokój zadecydował o triumfie w emocjonującym finale
Zwycięstwo w konkursie jedenastek dało Realowi „La Undécima” — jedenasty Puchar Europy w historii klubu. Zespół prowadził Zinedine Zidane, który objął go w styczniu 2016 roku, a kilka miesięcy później sięgnął z nim po najważniejsze trofeum. W drodze do finału madrytczycy odrobili straty z Wolfsburgiem: po porażce 0:2 w pierwszym meczu wygrali rewanż 3:0. Cristiano Ronaldo zdobył wtedy hat-tricka, trafiając w 15., 17. i 76. minucie.
W finale Real wystawił między innymi Keylora Navasa, Daniego Carvajala, Pepego, Marcelo, Lukę Modricia, Toniego Kroosa, Garetha Bale’a, Karima Benzemę i Cristiano Ronaldo. Opaskę kapitana nosił Sergio Ramos. Ten wieczór zapamiętuję przede wszystkim jako triumf zespołu, który przetrwał wyrównaną walkę, a w najważniejszym momencie zachował spokój. Był to trzeci europejski puchar Realu w erze Ligi Mistrzów, a zarazem początek kolejnego rozdziału w historii klubu.
| Kategoria | Dane | Szczegóły |
|---|---|---|
| Rozgrywki | Liga Mistrzów UEFA | Sezon 2015/16; finał 61. edycji Pucharu Europy i 24. edycji pod nazwą Liga Mistrzów |
| Data | 28 maja 2016 r. | Mecz rozegrano w sobotę |
| Stadion | San Siro (Stadio Giuseppe Meazza) | Mediolan, Włochy; pojemność stadionu wynosiła około 80 000 miejsc |
| Widzowie | 71 942 | Frekwencja na stadionie podczas finału |
| Uczestnicy | Real Madryt – Atlético Madryt | Derby Madrytu; drugi finał Ligi Mistrzów z udziałem tych klubów po finale z 2014 r. |
| Wynik po 90 minutach | 1:1 | Real prowadził 1:0 do 79. minuty |
| Wynik po dogrywce | 1:1 | W dodatkowych 30 minutach nie padła bramka; łącznie rozegrano 120 minut |
| Wynik serii rzutów karnych | 5:3 dla Realu | Real wykorzystał 5 z 5 prób, Atlético 3 z 4; decydujący strzał oddał Cristiano Ronaldo |
| Końcowy rezultat | Real Madryt 1:1 Atlético Madryt (5:3 k.) | Real zdobył jedenastą Puchar Europy/Ligę Mistrzów — „La Undécima” |
| Pierwszy gol | Sergio Ramos, 15. minuta | Real objął prowadzenie; Ramos trafił z bliskiej odległości po stałym fragmencie gry. Początkowo sędzia liniowy sygnalizował spalonego, ale bramka została uznana |
| Wyrównanie | Yannick Carrasco, 79. minuta | Belgijski napastnik Atlético doprowadził do 1:1 po podaniu Juanfrana |
| Rzuty karne Realu | Lucas Vázquez, Marcelo, Gareth Bale, Sergio Ramos, Cristiano Ronaldo | Wszyscy 5 wykonawców trafili; Vázquez rozpoczął serię, Ronaldo ją zakończył |
| Rzuty karne Atlético | Antoine Griezmann, Gabi, Saúl Ñíguez, Juanfran | Griezmann, Gabi i Saúl zdobyli bramki; Juanfran trafił w słupek przy czwartej próbie Atlético |
| Trener Realu | Zinédine Zidane | Prowadził pierwszą drużynę od stycznia 2016 r.; zdobył pierwsze trofeum Ligi Mistrzów jako trener |
| Trener Atlético | Diego Simeone | Jego zespół przegrał finał Ligi Mistrzów po raz drugi w ciągu 3 sezonów |
| Kapitanowie | Sergio Ramos (Real), Gabi (Atlético) | Ramos strzelił gola w meczu i wykorzystał rzut karny w serii |
| Zmiany Realu | Isco za Toni Kroosa (72′); Lucas Vázquez za Karim Benzemę (77′); Álvaro Arbeloa za Dani Carvajala (110′) | Carvajal opuścił boisko z powodu urazu |
| Zmiany Atlético | Yannick Carrasco za Augusto Fernándeza (46′); Thomas Partey za Koke (108′); Lucas Hernández za Filipe Luísa (109′) | Carrasco zdobył wyrównującą bramkę 33 minuty po wejściu na boisko |
| Trofeum Realu | 11. tytuł | Real powiększył rekord liczby triumfów w Pucharze Europy i Lidze Mistrzów; poprzedni zdobył w sezonie 2013/14 |
| Droga do finału | Real Madryt | W półfinale pokonał Manchester City 1:0 w dwumeczu; w ćwierćfinale wyeliminował Wolfsburg, odrabiając porażkę 0:2 zwycięstwem 3:0 |
| Droga do finału | Atlético Madryt | W półfinale wyeliminowało Bayern Monachium dzięki bramkom na wyjeździe (2:2 w dwumeczu); w ćwierćfinale pokonało Barcelonę 3:2 w dwumeczu |
| Znaczenie zwycięstwa | Triumf Realu w finale rozstrzygniętym karnymi | Był to pierwszy triumf Zidane’a w roli trenera oraz pierwszy z 3 kolejnych tytułów Ligi Mistrzów Realu w latach 2016–2018 |
Sergio Ramos otworzył wynik, a Yannick Carrasco doprowadził do remisu
Finał Ligi Mistrzów w sezonie 2015/2016 między Realem Madryt a Atlético miał wszystko, co lubię w futbolu: napięcie, twardą walkę i zwroty akcji. W 15. minucie Sergio Ramos wykorzystał stały fragment gry i dał Królewskim prowadzenie. Atlético długo szukało odpowiedzi, a Real starał się utrzymać przewagę i kontrolować tempo spotkania.
Przełom nastąpił w 79. minucie. Yannick Carrasco otrzymał podanie z bocznego sektora i z bliska pokonał Keylora Navasa, doprowadzając do remisu 1:1. Tym samym przywrócił swojej drużynie nadzieję. Do końca regulaminowego czasu gry wynik się nie zmienił, a bezbramkowa dogrywka sprawiła, że o trofeum rozstrzygnęły rzuty karne.
Oto najważniejsze momenty finału:
- Sergio Ramos zdobył bramkę dla Realu w 15. minucie.
- Yannick Carrasco wyrównał wynik w 79. minucie.
- Po bezbramkowej dogrywce Real wygrał konkurs rzutów karnych 5:3.
- Cristiano Ronaldo wykorzystał decydującą jedenastkę.
Finał pokazał, jak szybko może zmienić się los meczu. W takich chwilach o zwycięstwie decydują nie tylko umiejętności, lecz także opanowanie.
Real sięgnął po La Undécimę po emocjonującym konkursie jedenastek
Real zwyciężył w serii rzutów karnych 5:3, a decydującą jedenastkę wykorzystał Cristiano Ronaldo. Madrycki klub zdobył tym samym jedenasty Puchar Europy i Ligę Mistrzów — triumf określany jako La Undécima. Najmocniej zapamiętałem starcie dwóch skrajnych emocji: radość Realu po golu Ramosa i wielką ulgę kibiców Atlético po wyrównaniu Carrasco.
Ramos, kapitan Realu, wystąpił w podstawowym składzie między innymi z Pepe, Marcelo, Luką Modriciem, Tonim Kroosem, Garethem Bale’em, Karimem Benzemą i Ronaldo. Z kolei Carrasco wszedł z ławki i szybko odmienił obraz spotkania. Choć jego gol nie dał Atlético pucharu, doprowadził do konkursu jedenastek, który na długo zapisał się w pamięci kibiców.
Ciekawostka: Yannick Carrasco został pierwszym rezerwowym, który strzelił gola w finale Ligi Mistrzów rozgrywanym w Mediolanie.
Cristiano Ronaldo przypieczętował triumf w decydującej serii jedenastek
Gdy myślę o finale Ligi Mistrzów z maja 2016 roku, od razu wracam do napięcia, które rosło z każdą minutą. Real Madryt i Atlético zakończyły regulaminowy czas oraz dogrywkę remisem 1:1: Sergio Ramos strzelił w 15. minucie, a Yannick Carrasco wyrównał w 79. Po 120 minutach o trofeum miały więc rozstrzygnąć rzuty karne.
Seria jedenastek wystawiła nerwy piłkarzy na próbę. Zawodnicy obu drużyn długo trafiali do siatki, aż nadszedł decydujący moment: Cristiano Ronaldo podszedł do piłki jako ostatni z wykonawców Realu, zachował spokój i przypieczętował zwycięstwo madrytczyków wynikiem 5:3. Dzięki temu zdobył z Realem drugi triumf w Lidze Mistrzów — pierwszy świętował w 2014 roku.
Jeden strzał z jedenastu metrów i eksplozja radości na San Siro
Finał odbył się na stadionie San Siro w Mediolanie. Real walczył o jedenasty Puchar Europy, nazywany La Undécima. Z perspektywy kibica najbardziej imponowało mi, że Ronaldo wziął odpowiedzialność na siebie, gdy margines błędu niemal zniknął. Nie musiał strzelać gola w trakcie meczu: celny strzał z jedenastu metrów wystarczył, by zamienić długie napięcie w eksplozję radości.
Triumf w Mediolanie stanowił ważny krok dla zespołu Zinedine’a Zidane’a. Kilka tygodni wcześniej Real odrobił dwubramkową stratę w ćwierćfinale z Wolfsburgiem: wygrał rewanż 3:0 dzięki hat-trickowi Ronaldo. Następnie przeszedł kolejne rundy i dotarł do finału. Tam Portugalczyk znów znalazł się w centrum wydarzeń — tym razem nie dzięki serii goli, lecz dzięki spokojnie wykonanemu karnemu, który zakończył konkurs jedenastek.
Ciekawostka: Cristiano Ronaldo jako ostatni z pięciu wykonawców Realu podszedł do piłki i trafił, zapewniając drużynie zwycięstwo 5:3 w serii rzutów karnych.
Zinedine Zidane poprowadził Królewskich do pierwszego triumfu w swojej trenerskiej karierze
Gdy w styczniu 2016 roku Florentino Pérez powierzył mi Real Madryt, drużyna przeżywała trudny okres: zajmowała trzecie miejsce w La Liga, a niedawna porażka 0:4 z Barceloną na Santiago Bernabéu mocno zabolała kibiców. Wcześniej pracowałem z młodzieżą, dlatego objęcie pierwszej drużyny oznaczało dla mnie skok na głęboką wodę. Miałem wątpliwości, lecz szybko dostrzegłem ogromny potencjał szatni.
Pierwszy wyraźny sygnał poprawy przyszedł na Camp Nou, gdzie pokonaliśmy Barcelonę 2:1. Nie zdobyliśmy wtedy mistrzostwa Hiszpanii, ale za to sięgnęliśmy po Ligę Mistrzów. W finale w Mediolanie zremisowaliśmy z Atlético Madryt 1:1, a następnie wygraliśmy serię rzutów karnych 5:3. Był to mój pierwszy wielki triumf trenerski i wyjątkowa nagroda za miesiące pracy.
Wieczór, w którym wiara odwróciła losy dwumeczu
Droga do finału przyniosła sporo nerwów. W ćwierćfinale przegraliśmy na wyjeździe z Wolfsburgiem 0:2, więc w rewanżu na Bernabéu musieliśmy odpowiedzieć zdecydowanie. Cristiano Ronaldo strzelił dwa gole w 15. i 17. minucie, a w 76. minucie dołożył trafienie z rzutu wolnego. Zwyciężyliśmy 3:0 i odwróciliśmy losy dwumeczu, awansując do półfinału. Ten wieczór pokazał, jak wiele może zdziałać wiara całej drużyny.
Najważniejsze momenty tego sezonu to:
- zwycięstwo nad Barceloną 2:1 na Camp Nou,
- wygrana z Wolfsburgiem 3:0 w rewanżu ćwierćfinału,
- triumf w finale Ligi Mistrzów po rzutach karnych.
Ceniłem nie tylko gwiazdy, lecz także współpracę całej kadry. Cristiano Ronaldo, Sergio Ramos i Luka Modrić dawali przykład, a Isco, James Rodríguez i Marco Asensio również mogli wnieść coś od siebie. Sezon 2015/16 przyniósł mi pierwsze europejskie trofeum w roli szkoleniowca, a zarazem rozbudził jeszcze większe ambicje. Rok później Real zdobył mistrzostwo Hiszpanii i ponownie sięgnął po Ligę Mistrzów.
